MELANKOLİ
Hiç düşünmedim,
Öylesine doğaçlama dökülüyor kelimeler
yine olması gerektiği gibi
Kıpır kıpır yüreğim,
Göçmen kuş sürüsü geçiyor,
Bir yanım yaz, bir yanım güz
Sağanak yağmurlara teslim gözlerim
Yıllarca güneşe hasret yüreğim
Ufacık bir tebessüm
Dağıtacak bütün bulutları
Güneş doğacak
Yuva kuran göçmen kuşların sevinç çığlıkları uyandıracak
Uykuda olan kalbimi
Silinecek yüzümden güz
Gözbebeklerimden gelecek yaz
Meltem gibi ufak ufak dokunacak
Kalbime
Kelebeğin kanat çırpıması gibi
Narin
Dokunuşlarla
Eğer bu bir düşse
Uyanmak istemiyorum
Bilmiyorum bendeki bu melankoli
Ruh halini bir anlamda veremiyorum
Aykırı bu durum bana ters düşüyor
Gel kurtar beni desem
Zayıflık dersin
Hatta gülersin nerde senin o dik duruşun asi tavrın der dalganı geçersin
Oysa o kadar yalınız ve sensizim ki bir o kadar da narin kırılgan
Biriyim
Satırlara akıttım içimi
Herkes şiir sandı
Sağır, duymayan, bir yar sevdim
Kalem kadar sahip çıkmadı gün gün ölen ruhuma
Zekine k.k
13:35/04/12/2023
