EVLAT
Evlat ayağını sağlam basmazsan
Fidanken hazana boyarlar seni
Nefsani duyguyu dara asmazsan
Kullar dilden dile yayarlar seni
Üç günlük dünyada şaşırıp yitme
Hayır varken şerli yollara gitme
Düşenlerin dostu vardır zannetme
Sanma yakınların duyarlar seni
Kendi tırnağınla başını kaşı
Gönlünde Yaradan aşkını taşı
Öldüğünde anlık dökerler yaşı
Sessiz sedasızca yuyarlar seni
Dün bitti bugün var, ölüm ensende
Tövbekar ol, canın dururken tende
Ecel şerbetini içersin sen de
Kara topraklara koyarlar seni
Durmuş Tunacık
